خانهء كعبه در روزگار جاهليت چنانكه گفته شد مقام بلندى داشت ، و منزلت آن از حدود جزيرة العرب هم تجاوز كرده و در دل همه ملل راه يافته بود ، و به زيارت آن دلبستگى داشتند و به مقدس بودنش معتقد بودند ، مصريان قديم شهرهاى حجاز را بلاد مقدسه مىناميدند و يهود و نصاراى عرب آن را محترم مىدانستند و درآن مراسم عبادت را به كيش خود انجام مىدادند .
اين بود مقام خانهء كعبه پيش از ظهور اسلام . احترام خانه در زمان جاهليت مانند ندارد و در عالم وجود بىنظير است ، جز بيتالمقدس كه مورد احترام مسلمين و يهود و نصارى است ، گرچه در آنجا براى هر يك جايگاهى مخصوص براى عبادت است ، با اين تفاوت كه امروز خانهء كعبه بر دين بانى و معمار و پايهگذار خود ( حضرت ابراهيم عليه السلام ) كه دينش يكتاپرستى و توحيد حقيقى است احترام مىشود ، و گمراهى بتپرستان و تصرفات هواهاى نفسانى در آن رخنه ندارد ، در صورتى كه بيتالمقدس از صورتها و مجسمهها پر است .
پس از پيامبر خدا عيسى عليه السلام ، در مدتى كوتاه ابطال شريعت توحيد و خواندن ملت به خدايان سهگانه و سرّ اثانيم و صورت و مجسمهپرستى پديدار شد ، نصارى آنها را در معابد خود به نام مسيح مىگذارند ، و ديگر چيزى از يگانهپرستى و ديانت و رسوم شريعت آن حضرت را همراه ندارد .
فلسفه و اسرار حج (فارسى) — صفحة 176
مساهمون: شيخ محمد امامى خونسارى
ص١٧٦