مىكشت ولى در اثر آگاهى و آمادگى مردم نجف و مخصوصاً علما و در رأس آنها عالم بزرگ شيعه مرحوم شيخ جعفر كاشف الغطاء ، سپاه وهابى مجبور به عقبنشينى شد .
ابن تيميه و محمّد بن عبدالوهاب از نگاه ابو زهره :
محمّد ابو زهره ، نويسندهء معروف مصرى اين موضوع را كه اصل وهابيت برگرفته شده از آراء و افكار ابن تيميه است ، مانند همهء كسانى كه با عقايد و آراء آنان آشنايى دارند ، تأييد مىكند . آنگاه نكاتى را بر آن مىافزايد . اين نكات چون مناسب با بحث ما و موجب آشنايى بيشتر با ديدگاهها و عملكردهاى اين گروه است ، خلاصه گفتار او را در اينجا مىآوريم :
نويسنده مزبور در مورد تفاوتهايى كه در دعوت محمّد بن عبدالوهاب و ابنتيميه وجود دارد ، چنين مىنويسد : « وهابيان در حقيقت بر آنچه ابن تيميه اظهار داشته بود چيزى نيفزودند ، ليكن از ابن تيميه شدّت عمل بيشترى به خرج دادند و در عمل امورى را انجام دادند كه ابن تيميه متعرض آنها نشده بود و اين امور در چند چيز خلاصه مىشود :
1 - بر خلاف ابن تيميه كه دايرهء مسائل عبادى را تنگ تر نموده است ، وهابيان بعضى از امور عادى را نيز خارج از منطقه اسلام دانستند و به اين مناسبت دخانيات را حرام اعلام كردند و در تحريم آن سختگيرى نمودند و عوام وهابى كسى را كه دود بكشد همانند مشركين مىدانند كه ايشان از اين جهت مانند خوارج هستند كه هر كس را مرتكب گناه بشود كافر مىدانند .
2 - وهابىها در ابتداى امر ، قهوه و امثال آن را بر خود حرام كردند امّا بهطورى كه امروزه ديده مىشود ، در آن سهل انگارى نمودند .
3 - وهابىها تنها به دعوت و تبليغ اكتفا نكردند بلكه بر روى مخالفان خود شمشير مىكشيدند و مىگفتند با بدعت ها جنگ مىكنيم .
4 - وهابيان هر ده و شهرى را تسخير مىكردند ، به ويرانى ضريحها و قبور مىپرداختند . از اين روى پارهاى از نويسندگان اروپايى به آنها « ويران كنندگان معابد » لقب دادهاند . او اضافه مىكند كه اين سخن مبالغه است ؛ زيرا ضريحها با معابد تفاوت دارد .
تاريخ حرم ائمه بقيع (ع) و آثار ديگر در مدينه منوره (فارسى) — صفحة 40
مساهمون: محمد صادق نجمى
ص٤٠