4 - « ما بَيْنَ قَبْرِي وَ مِنْبَرِي رَوضةٌ مِنْ رِياضِ اْلجَنَّةِ » . « 1 » 5 - « ما بينَ مُصَلّاى وَبَيْتي رَوْضةٌ مِنْ رياضِ الجنّة » . « 2 » 6 - « ما بينَ هذِهِ البيوتِ الى مِنبَري رَوضَةٌ مِنْ رياضِ الجنّة » . « 3 » احاديث فوق ، بجز حديث اوّل و ششم ، همه در منابع اهل سنّت نقل شده و در منابع حديثى شيعه تنها حديث اوّل و ششم نقل گرديده است . و در مورد حديث پنجم ميان آنان اختلاف نظر وجود دارد كه آيا منظور از مصلّا ، محراب رسول خدا است كه در داخل مسجد قرار دارد يا مقصود از آن ، مصلّاى عيد رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله است كه در بيرون مسجد و سمت غربىِ آن ، به صورت ميدان وسيع وجود داشت و آن حضرت نمازهاى عيد را در آنجا اقامه مىفرمود كه بيشتر علما مىگويند منظور از آن ، معناى دوم و مصلّاى نماز عيد است . به هر حال بر اساس مضمون اين احاديث ، در ميان اهل سنّت در « تعيين حدود روضه » سه وجه يا سه نظريه به وجود آمده است :