تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢

رحمتك إنّ عذابك بالكفار ملحق . « 1 » سوره‌ى أول « خلع » وسوره‌ى دوم « حفد » نام دارد . باز ابن الضريس با سندى ديگر اين دو سوره را به قرائت أبى بن كعب وأبو موسى اشعرى نسبت مىدهد ومىگويد : در مصحف عبد اللَّه بن عباس ، اين دو سوره - بنا به قرائت آن دو نفر - وجود داشته است . « 2 » طبرانى ( م . 360 ق . ) نيز اين دو سوره را به نقل از عبداللَّه بن زرير آورده است « 3 » وسيوطى در الاتقان به نقل از أبو داود وبيهقى نيز اين دو سوره را نقل مىكند . « 4 » وى در الدر المنثور نيز از چند نفر از دانشمندان سخن محمد بن سيرين را كه گفته است : « أبى بن كعب اين دو سوره را در مصحف خود نگاشته بود ، ولى عثمان آنها را در مصحف موجود نياورد » ذكر كرده است « 5 » ، بنا به تصريح برخى از دانشمندان أهل سنت ، در ميان گذشتگان ، از صدر أول ، وجود اين دو سوره در مصحف ابىّ بن كعب هيچ جاى شك وترديد نداشته است . « 6 »

ب ) از دست رفتن بسيارى از آيات قرآن

سيوطى در الاتقان « 7 » ومتقى الهندي در كنز العمال « 8 » به نقل از طبرانى وابن مردويه وأبو نصر سجزى قول عمر بن الخطاب را نقل كرده‌اند كه گفته است : قرآن يك ميليون وبيست وهفت هزار حرف دارد . اين عدد نشان مىدهد كه بايد بيش از 23 قرآن از دست رفته باشد ؛ چون عدد

هامش
( 1 ) . ابن الضريس ، فضائل القرآن ، ص 157 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . به نقل از : جلال الدين سيوطى ، الاتقان ، « النوع التاسع عشر » ، ج 1 ، ص 67 .
( 4 ) . همان .
( 5 ) . جلال الدين سيوطى ، الدر المنثور ، ج 1 ، ص 3 ر . ك : جلال الدين سيوطى ، الاتقان ، ج 1 ، ص 67 ؛ قاسم‌بن سلّام ، فضائل القرآن ، ص 189 ، وابن شبّه ، تاريخ المدينة المنورة ، ص 712 .
( 6 ) . بدر الدين زركشى ، البرهان في علوم القرآن ، تحقيق محمد أبو الفضل إبراهيم ، ج 2 ، ص 37 .
( 7 ) . جلال الدين سيوطى ، الاتقان ، ج 1 ، ص 72 ، ور . ك : الدر المنثور ، ج 6 ، ص 422 .
( 8 ) . متقى الهندي ، كنز العمال ، ج 1 ، ص 460 ، رقم 2309 ، وص 481 ، رقم 2427 .