سينهها وكتابها به صورت گسترده در آفاق منتشر شده بود وهرگز امكان جمعآورى ودست بردن در آن نبود ، آن هم با احترام وقداست ويژهاى كه قرآن نزد مسلمانان داشت كه نسبت به كوچكترين تغيير در آن حساسيت فوق العادة نشان مىدادند .
ج ) اگر اين تغييرات براي اصلاح خطاى كاتبان وحى ، يا به هر دليل ديگر ، صورت پذيرفته باشد ، بايد در مورد كلماتي كه طبق أحاديث صحابه وتابعين حكايت از لحن وخطا در نگارش قرآن مىكنند وسزاوارتر به تغييرند ( پرسش 36 ) به كار رفته باشد ، در حالي كه چنين نيست .
د ) هم اكنون در لابهلاى سخنان افرادى از صحابه وتابعين كه پيش از حجاج زندگى مىكردند ، همين آياتي كه ادعا مىشود در برخى از كلماتشان تغيير دادهاند ، وجود دارد . ألفاظ اين آيات مانند ألفاظ قرآنِ موجود است ، نه مانند آنچه گفته مىشود كه پيش از تغيير دادن حجّاج آن گونه بوده است . شايد در مصحف شخصي حجّاج چنين نابهسامانىهايى بوده ووى آنها را از روى ديگر مصاحف تغيير داده است ، ولى ديگران بهعمد ، براي كاستن از منزلت قرآن ويا به اشتباه ، به تمام مصاحف نسبت دادهاند .
41 . احاديثى كه گفته مىشود دلالت بر تحريف به نقيصه دارند كداماند ؟
اين أحاديث در مصادر أهل سنت زيادند كه در اين جا به تعدادى از آنها در طي چند بند اشاره مىشود :
الف ) اسقاط دو سورهى « حفد » و « خلع » از قرآن
ابن الضريس ، محمد بن أيوب ( م . 294 . ق ) در كتاب فضائل به نقل از حماد مىنويسد :
در مصحف أبىّ بن كعب دو سوره بدين صورت بود : بسم اللَّه الرحمن الرحيم اللهم إنا نستعينك ونستغفرك ونثني عليك الخير ولا نضرك ونخلع ونترك من يفجرك .
اللهم إيّاك نعبد ولك نصلي ونسجد واليك نسعى ونحفد ونخشى عذابك ونرجو