سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 107

از محمد بن كعب القرظي ومحمد بن قيس چنين نقل مىكند : روزى رسول خدا صلى الله عليه وآله در جمع گروهى از قريش نشسته بودند وآرزو مىكردند چيزى از ناحيه‌ى خدا نازل نشود كه موجب پراكنده شدن قريش از ايشان شود ؛ پس خداوند چنين نازل كرد : وَالنَّجْمِ إِذا هَوى * ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَما غَوى پس حضرت آن را تلاوت كرد تا به آيات أَ فَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّى * وَمَناةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرى « 1 » رسيد . در اين هنگام شيطان اين دو عبارت را بر ايشان القا كرد : « تلك الغرانيق « 2 » العلى وإنّ شفاعتهن لترجى » . حضرت نيز آنها را خواند ، تا سوره را به پايان بردند ودر آخر سوره [ با نزول آيه‌ى سجده ] ، سجده كردند وقريش نيز سجده كرد . . . چون از اين حادثه مدتي گذشت ، جبرئيل نزد حضرت آمد . حضرت سوره‌ى نجم را به أو عرضه كردند . چون به آن دو عبارتى كه شيطان القا كرده بود رسيدند ، جبرئيل پرسيد : چه كسى اين دو آية را براي تو آورده است ؟ حضرت فرمود : آيا بر خدا افترا بسته‌ام وآنچه را كه نگفته است ، گفته‌ام ! ؟ پس خداوند چنين وحى كرد : وَإِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنا . . . « 3 » پيامبر خدا هم‌چنان ناراحت واندوهناك بودند تا آن كه آيات : وَما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَلا نَبِيٍّ إِلَّا إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ . . . « 4 » نازل شد . « 5 » در صحيح بخارى به نقل از ابن عباس نيز آمده است : رسول خدا صلى الله عليه وآله مسلمانان ومشركان وجن وانس ، جملگى در [ آيه‌ى سجده ]