ابن مسعود بستهاند ، مردود خواهد بود . طعن در اين رواياتِ صحيح ، بدون مستندى درست ، پذيرفتنى نيست وبايد تأويلى درخور براي آنها يافت . سپس تأويل قاضى أبو بكر وديگران را با اشكالها وپاسخها ذكر مىكند . « 1 » اين اختلاف نظر در أسناد اين أحاديث ( بين دروغ جعلى وصحيح قابل قبول ) در مورد دلالت ومعناى آنها نيز وجود دارد . قاضى أبو بكر باقلانى مىگويد : ابن مسعود كه اين سورهها را از مصحفش پاك كرده ، تنها نگارش آنها را در مصحفش منكر بوده ، نه آن كه قرآن بودنشان را انكار كند . « 2 » ابن حجر بعد از آن كه اين برداشت را از قاضى نقل مىكند ، مىگويد : اين برداشتى نيكوست ، جز آن كه با صريح حديثي كه آوردم مخالفت دارد ؛ چون در آن آمده است : « ابن مسعود گفته آن سورهها جزو كتاب اللَّه نيستند » ؛ البتة ممكن است مراد از كتاب اللَّه ، مصحف خود ابن مسعود باشد ، در اين صورت آن معنا درست خواهد بود ؛ ليكن هر كس سياق أحاديث را بنگرد اين توجيه را بعيد مىشمرد . ابن صباغ نيز گفته است : اين سورهها در عصر ابن مسعود متواتر بودهاند ، ليكن تواترشان براي وى ثابت نبوده ؛ از اينرو انكار كرده است . . . « 3 » . ابن قتيبة مىگويد : ابن مسعود گمان كرده « معوذتين » جزو قرآن نيستند ؛ چون ديده است پيامبر خدا صلى الله عليه وآله حسن وحسين عليهما السلام را با آن سورهها تعوّذ مىكردهاند ، همين امر مايهى سرگردانى أو شد [ ليكن ] ما هرگز نمىگوييم ابن مسعود درست پنداشته و
سلامة القرآن من التحريف (تحريف ناپذيرى قرآن) ( فارسى) — صفحة 104
مساهمون: فتح الله المحمدي ( نجارزادگان )
ص١٠٤
هامش
( 1 ) . به نقل از : جلال الدين سيوطى ، الإتقان ، ج 1 ، ص 80 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . همان .