تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نگرشى جديد بر حقوق بانوان در اسلام (فارسى) — صفحة 86

مساهمون:

ص٨٦
جسمانى و به توانايى بدن مكلّف بستگى دارد و اگر در رواياتى ، سيزده‌سالگى به‌عنوان سنّ تكليف روزه معيّن شده ، به‌اين دليل است كه در سرزمين گرم عربستان دختر و پسر زودتر رشد كرده و توانايى انجام روزه را پيدا مىنمايند و در اكثر مناطق گرمسير نيز چنين است ، ولى در مناطق سردسير اين‌گونه نيست ، چون افراد ديرتر رشد مىكنند و بالاخره سيزده‌سالگى ميانگين قاعده‌ى روزه‌دارى است ، چنان‌كه رشد زناشويى دختران ، پيش از پسران و رشد اقتصادى پسران قبل از دختران است . س : زن و مرد فقيرى كه داراى مشكلات اقتصادى و اجتماعى هستند ، آيا مىتوانند در صورت باردارى زن جنين را سقط كنند تا هنگامى كه آمادگى جسمى ، روحى و مالى براى اداره‌ى فرزند را داشتند ، بچه‌دار شوند ؟ ج : هرگز ! پس از انعقاد نطفه - چه با ازدواج و يا حتى « معاذاللَّه » با زنا - سقط جنين به‌هيچ‌وجه جايز نيست ، اگرچه نطفه باشد تا چه رسد به‌ناقص‌الخلقه و هر حيله‌اى در انجام اين‌كار - گرچه پيش از دميده‌شدن روح در جنين باشد - مشمول اقدام ضمنى براى قتل نفس است ؛ مثلًا زن باردار مجاز نيست كه اشيايى سنگين را از روى زمين بلند كند تا جنينش سقط شود ، و سقط جنين زنده ، خود قتل نفس است ، مگر در صورتىكه براى حفظ جان مادر ، چاره‌اى به‌جز سقط جنين نباشد كه اين‌كار خود ، دفاعى از طرف مادر براى حفظ جانش مىباشد و ديه‌ى سقط جنين - در غير حالت اضطرار - به‌هنگام نطفه 20 مثقال طلا ، و علقه ( خون