اينجانب نقدى ننوشتهاند - مگر يكمورد سه صفحهاى پيرامون نماز مسافر كه بهضميمهى نامه ارسال مىگردد . « 1 » اين در حالى است كه در كتب مذكور بنيانهاى اساسى فقه ، فلسفه ، اصول ، منطق ، رجال ، حديث ، عرفان و . . . را فقط با دليل كتاب و سنّت نقد و بررسى نمودهام ، با اينوصف - چنانكه مكرّراً در مجامع مختلف اعلام نمودهام - همواره آمادهى مناظره با يكايك علماى شيعى و سنّى پيرامون اينكه : ادلهى اسلامى تنها منحصر بهكتاب و سنّت است مىباشم ، و آوردن اجماع ، عقل ، قياس ، استحسان ، استصلاح و . . . را بههر نحوى بهعنوان دليل فقهى در كنار كتاب و سنّت ، شريك قرار دادن براى شارع مىدانم بهدليل نصّ آيهى ولا يُشرِكُ فى حكمه احداً زيرا احكام الهى يا در قرآن ذكر شده و يا در سنّت پيامبر عليه السلام « 2 » و هيچگاه علما با اجماع و عقل و . . . حق
هامش
( 1 ) - نقد فوقالذكر شامل سه نامهى پياپى بوده است كه آنرا بهترتيب بهصورت مناظرهى مكتوب پاسخ دادهايم و البته در آنجا نيز ملاحظه خواهيد نمود كه منتقد بحث را ناتمام رها كرده است . خوانندگان محترم مىتوانند با مراجعه بهكتاب « نگرشى جديد بر نماز و روزهى مسافران » - منتشره در تهران ، توسط انتشارات اميدفردا ، تلفن 66913568 - 66917449 - 09123574809 - متن نقد مذكور و پاسخ منتقد را با عنوان « مناظرهى مكتوب پيرامون نماز مسافر » مطالعه فرمايند
( 2 ) - و اكنون نيز با تدبّرى بيشتر در قران ، ايننكته را دريافتهام كه حتى سنت پيامبر نيز برگرفته از خود قرآن است ، زيرا برحسب آياتى مانند « و اتل ما اوحى اليك من كتاب ربّك لامبدل لكلماته ولن تجد من دونه ملتحداً » ( سورهى كهف ، آيهى 27 ) هرگز پيامبر بزرگوار بهجز قرآن پناهگاهى و حياتى نداشته است كه در نتيجه سنت قطعيه در حاشيهى قرآن ، بيانگر رموز خصوصى قرآن از جمله حروف مقطعه و نيز بيانگر رموز حروف كلمات دالّهى قرآن است . و همچنين برحسب آياتى مانند « قل اننى لن يُجيرَنى مناللَّه احد ولن اجد من دونه ملتحداً » ( سورهى جن ، آيهى 22 ) پناهگاه و ملجايى ربانى جز خداى سبحان وجود ندارد . در نتيجه براى پيامبر بزرگوار پناهگاه و ملجايى ربانى جز خداى متعال و پناهگاه و ملجايى وحيانى جز قرآن ، هرگز نبوده است .