وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً
[ الحاقة ] « 1 »
زمين و كوهها ( بر گردهء ارادهء الهى - بردوش حادثهاى پر انقلاب ) بگورستان مدفن خود حمل ميشوند ، و با ضربتى واحد نرم و سست ميگردند .
از پى اين جنبش سخت و ضربت مهلكى كه بر پيكرهء زمين وارد مىشود حالاتى ديگر در آن پديد مىگردد :
1 -
وَ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ وَ تَخِرُّ الْجِبالُ هَدًّا
[ مريم ] « 2 » .
يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِراعاً
[ ق ] .
زمين ميشكافد ، و كوهها با غرشهاى مهيب سقوط كرده و خراب شوند ، و اجساد مردگان از لابلاى شكافهاى زمين بيرون مىريزند .
2 -
وَ إِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ . وَ أَلْقَتْ ما فِيها وَ تَخَلَّتْ
[ الانشقاق ] .
زمين در اثر كشش ممتدى كه گريبانگيرش مىشود ، تمامى آنچه را كه در درون دارد برون انداخته و تهى ميگردد .
3 -
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
[ ابراهيم ] .
حاصل جمع حوادث عمومى جهان اينست كه : زمين غير از زمين ، و آسمانها غير آسمانها ميشوند ، اگر بنگريشان نشناسى .
شگفتا ! اين خانهء مألوف خود را نشناسيم ؟ ! مگر جز آنكه در حال احتضار است ، و يا بالاتر - مرده ! مگر ما مردگان خود را نمىشناسيم .
آرى ، زمين را پس از مرگ نتوان شناخت .
هامش
( 1 ) - « دك » بمعنى نرمش و سستى است .
( 2 ) - « هد » خرابى را گويند كه داراى صداى مهيب و سقوط سخت باشد .