فرمود : « متعه امروز همچون ديروز نيست . آنها ( يعنى زنانى كه متعه مىشوند ) در آن روز مورد اطمينان بودند ( از اينكه باعمل زشت خود را آلوده نمىساختند ) ولى امروز به آنها اطمينان نمىرود ، پس درباره آنها پرس و جو كنيد . » « 1 »
از اين احاديث به دست مىآيد كه سوگند بر ترك متعه صحيح نيست زيرا سوگند است در ترك اطاعت خدا ، و براى كسى كه خدا با ازدواج او را بى نياز كرده بهتر آن است كه به همسر خود بسنده كند مگر هنگامى كه به متعه ، نياز احساس كند ، اما در صورتى كه وجود متعه غيرت زن را بر بيانگيزد و در دين او تغييرى پديد آورد بهتر است متعه را ترك كند ، ونيز چنين است هنگامى كه از عفت وپاكدامنى زن مورد متعه اطمينان نداشته باشد ( بويژه در اين روزگار ) .
عقد متعه
14 - ابان بن تغلب مىگويد : « به امام صادق عليه السلام عرض كردم :
هرگاه با زنى كه مىخواهم او را متعه كنم ، خلوت كردم چه بگويم ؟
حضرت عليه السلام فرمود : « مىگويى با تو ازدواج متعه مىكنم بر اساس كتاب خدا وسنت پيامبر در حالى كه نه من از تو ارثى مىبرم و نه تو از من ، براى ( فلان مقدار ) روز ، و اگر خواستى مىگويى براى ( فلان مقدار ) سال ، با مهر ( فلان مقدار ) درهم ، ومزدى را كه بر آن توافق كرديد خواه كم باشد يا زياد بر زبان مىآورى ، پس هرگاه زن گفت : آرى ، او راضى شده وزن تو خواهد بود و تو از همه مردم به او
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 14 ، ص 451 ، باب 6 ، حديث 1 .