9 - على بن حمزه روايت مىكند و مى گويد : به ابو الحسن الرضا عليه السلام عرض كردم كه مردى با زنى ازدواج مىكند به شرط اينكه مهر او يك خدمتگزار باشد و امام به من فرمود : « خدمتگزارى متوسط . » عرض كردم : اگر خانهاى باشد ، فرمود : « خانهاى متوسط . » « 1 »
تفصيل احكام :
1 - هر چه دو طرف بر آن سازش كنند مىتواند در عقد ازدواج به عنوان مهر قرار گيرد .
2 - مهر مىتواند عين يا منفعت يا حقى باشد ، پس اگر زنى را به عقد خود در آورد و مهر او را آموزش قرآن كريم يا فقه قرار داد جايز است .
3 - اگر مهر آن باشد كه مرد براى مدتى خود را اجير كند ، جايز است اگر منفعتش به آن زن باز گردد . و براى مشخص شدن مهر كافى است كه آن مشاهده شود ، مانند : اين قطعه زمين يا اين خرمن گندم يا اين گردنبند طلا .
4 - مهر ، از نظر كمى يا زيادى ، حدى ندارد و بهتر است به قدر مهر السُنّة يعنى پانصد درهم نقره باشد ، و اگر مردى بخواهد بر آن افزون كند بهتر است كه آن را هديه دهد .
5 - اگر مهر را چيزى مجهول قرار دهد ( همچون آموزش سورهاى از قرآن ، بدون آن كه مشخص شود ، يا آموزش زبان عربى ، يا دادن
هامش
( 1 ) - همان ، ص 36 ، باب 25 ، حديث 2 .