يعنى : به درستى كه شنيدم از پدرم امام محمّد باقر عليه السلام مىگفت كه : به درستى كه اللَّه - عَزَّ وَ جَلَّ - چون نوشته باشد بر بنده اين را كه داخل شود در تصديق به امامت ما ، مىباشد شتابانتر سوى آن تصديق از مرغى كه به شتاب به آشيان خود رود .
[ حديث ] چهارم
اصل : [ أَبُو عَلِيٍّ الْأَشْعَرِيُّ ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيى ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَرْوَانَ ] عَنْ فُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ ، قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام : نَدْعُو النَّاسَ إِلى هذَا الْأَمْرِ ؟ فَقَالَ : « لَا ، يَا فُضَيْلُ ، إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَرَادَ بِعَبْدٍ خَيْراً ، أَمَرَ مَلَكاً فَأَخَذَ بِعُنُقِهِ ، فَأَدْخَلَهُ فِي هذَا الْأَمْرِ طَائِعاً أَوْ كَارِهاً » .
شرح : روايت است از فضيل بن يسار گفت كه : گفتم امام جعفر صادق عليه السلام را كه : آيا خوانيم مخالفان را سوى تصديق به امامت شما و مباحثه با ايشان كنيم ؟
پس گفت كه : نه اى فضيل ! به درستى كه اللَّه تعالى چون اراده كند به بنده ، عاقبت به خيرى را ، به سبب علم به استحقاق او سعادت را ، امر مىكند فرشته را ، پس خوب مىگيرد گردن او را ، پس داخل مىكند او را در تصديق به امامت ما ، خواه خواهنده باشد پيش از آن ، يا نخواهنده باشد پيش از آن . اشارت به توفيق است .
اصل : تَمَّ كِتَابُ الْعَقْلِ « 1 » وَالتَّوْحِيدِ مِنْ كِتَابِ الْكَافِي ، وَيَتْلُوهُ كِتَابُ الْحُجَّةِ « 2 » الْجُزْءِ الثَّانِي مِنْ كِتَابِ الْكَافِي تَأْلِيفِ الشَّيْخِ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ الْكُلَيْنِيِّ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْهِ .
وَالْحَمْدُ لِلَّهِ أَوَّلًا وَآخِراً وَظَاهِراً وَبَاطِناً .
شرح : اين از الحاقات كاتبان است .
يعنى : تمام شد كتاب عقل و توحيد ، از جملهء كتاب كافى . و لاحق مىشود آن را
هامش
( 1 ) . كافى مطبوع : + / « والعلم » .
( 2 ) . كافى مطبوع : + / « في » .