به همين دليل بايد بدانيد ، تنها بازگشت ما در قيامت به سوى خداست ، اوست كه رسولان خود را براى هدايت انسانها فرستاده و اوست كه آنها را در برابر اعمالشان پاداش و كيفر مىدهد و نيز بايد بدانيد كه اسرافكاران و متجاوزان اهل دوزخند .
به اين ترتيب مؤمن آل فرعون سرانجام ايمان خود را آشكار ساخت و خط توحيدى خويش را از خط شرك آلود آن قوم جدا كرد ، دست ردّ به سينهء نامحرمان زد و يك تنه با منطق گويايش در برابر تمام كفر ايستاد .
در آخرين سخنش با تهديدى پرمعنى گفت : به زودى آنچه را من امروز به شما مىگويم به خاطر خواهيد آورد و هنگامى كه آتش خشم و غضب الهى دامنتان را در اين جهان و آن جهان مىگيرد به صدق گفتار من پى مىبريد .
اما افسوس كه آن زمان دير است ، اگر در آخرت باشد راه بازگشت وجود ندارد و اگر در دنيا باشد به هنگام نزول عذاب تمام درهاى توبه بسته مىشود .
آن گاه افزود : من تمام كارهاى خود را به خداوند يگانهء يكتا واگذار مىكنم كه او نسبت به بندگانش بيناست .
[ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ ]
.
و من كارم را به خدا وامىگذارم ؛ زيرا خدا به بندگان بيناست .
به همين دليل نه از تهديدهاى شما مىترسم و نه كثرت و قدرت شما و تنهايى من مرا به وحشت مىافكند ، چرا كه سر تا پا خود را به كسى سپردهام كه قدرتش بىانتهاست و از حال بندگانش به خوبى آگاه است .
اين تعبير ضمناً دعاى مؤدبانهاى بود از اين مرد با ايمان كه در چنگال قومى زورمند و بىرحم گرفتار بود ، تقاضايى بود از پيشگاه پروردگار كه در اين شرايط او را در كنف حمايت خويش قرار دهد .
خداوند مهربان هم اين بندهء مؤمن مجاهد را تنها نگذاشت و چنانچه در قرآن مجيد