حضرت صادق عليه السلام روايت مىكند كه :
چشم دردى عارض اميرالمؤمنين عليه السلام شد . رسول خدا صلى الله عليه و آله به عيادت آن جناب آمد و ديد از شدّت درد فرياد مىكشد ، فرمودند : يا على ! جزع و فزع دارى يا شدّت درد و ناراحتى تو را بدين صورت درآورده ؟
عرضه داشت : يا رسول اللّه ! به مدّت عمرم به دردى به اين شدت مبتلا نشده بودم ، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : يا على ! چون ملك الموت براى قبض روح كافر حاضر شود با او سَفودى از آتش است و با آن سفود روحش را قبض مىكند و اينگونه قبض روح براى كافر آن چنان دشوار است كه از شدت آن ، جهنّم به فرياد مىآيد ! !
اميرالمؤمنين عليه السلام از جاى برخاست و نشست و عرض كرد : يا رسول اللّه ! اين حديث را براى من تكرار كن ، اين گفتارت موجب شد كه درد خود را فراموش كردم و سپس عرض كرد : آيا اين گونه قبض روح اختصاص به كافر دارد يا به كسى از امت تو ممكن است برسد ؟
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : آرى ، به سه دسته : حاكمى كه بر مردم ستم روا دارد ، كسى كه مال يتيم را به ظلم ببرد و شاهدى كه در محكمهء قاضى به باطل و دروغ گواهى دهد « 1 » .
587 - كشفى برزخى براى محدث قمى
مرحوم حاج شيخ عبّاس قمى - كه در ورع و تقوا و صداقت و پاكى زبانزد خاص و عام است - به افراد مورد اطمينان فرمودهاند :
روزى در نجف اشرف براى زيارت اهل قبور و ارواح مؤمنان رفته بودم ، در اين ميان از ناحيهاى دور نسبت به جايى كه ايستاده بودم صداى شترى كه گويى مىخواهند او را داغ
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 12 / 207 .