340 - هفتاد و دو تن شهيد كربلا يا پيشوايان تمام زاهدان تاريخ
آرى ، اگر عزيزان به خون آغشتهء سال شصت و يك را كه در محضر امام عاشقان حضرت سيدالشهداء ، آگاهانه جان خود را با آن وضع ، نثار حضرت حق كردند و با شهادت خود دوام قرآن و نبوت و امامت را براى ابد تضمين نمودند ، پيشواى تمام زاهدان تاريخ و بلكه پيشواى تمام مردان راه حق بدانيم ، كلمهء مهمى در حق آنان نگفتهايم كه آنان از تمام تصورات و خيالات ما نسبت به هر امر مثبتى ، برتر و بالاترند .
« عنصر شجاعت » كه نوشتهء فقيه فرزانه مرحوم حاج ميرزا خليل كمرهاى است ، معارف و آثارى از اهل بيت عليهم السلام و بزرگان در توضيح حقيقت آن شهيدان نقل مىكند كه به قسمتى از آن اشاره مىرود :
حضرت على عليه السلام كفى از خاك كربلا بوييد ، به جاى تعقيب نماز ذكرى گفت : وه شگفتا ! از تو اى خاك اسرارآميز ، از تو در رستاخيز گروه گروه بر مىخيزند كه بىحساب داخل بهشت خواهند شد .
حضرت على عليه السلام به كربلا گذر كرد و فرمود :
خوابگاهى است از سوارانى ، قتلگاهى است از عشّاقى ، اين كوى ، كوى شهيدانى است كه گذشتگان از آنان پيشى ندارند و آيندگان به آنان نمىرسند ! ! !
حضرت باقر عليه السلام مىفرمايد :
على عليه السلام با دو تن از ياران خود به كربلا گذشت ، هنگامى كه به آن سرزمين گذر كرد ، چشمانش پر از اشك شده گفت : اين خوابگاهى است از سواران آنها ، اين باراندازى براى بنهء آنها است ، در اين جايگاه خون آنان به زمين ريخته مىشود ، خوشا به تو پاكيزه خاكى كه بر فراز تو خون احبا خواهد ريخت .
ربيع بن خيثم يكى از زهاد ثمانيه است ، از نظر حفظ زبان از ناروا بيست سال درنگ كرده سخن نمىگفت ، خاموش بود ، تا حسين عليه السلام شهيد شد از او يك جمله شنيده شد .