[ وَالْمُحِبُّ اخْلَصُ النّاسِ سِرًّا لِلّهِ تَعالى وَاصْدَقُهُمْ قَوْلًا وَاوْفاهُمْ عَهْداً وَازْكاهُمْ عَمَلًا وَاصْفاهُمْ ذِكْراً وَاعْبَدُهُمْ نَفْساً .
يَتَبَاهَى الْمَلائِكَةُ بِهِ عِنْدَ مُناجاتِهِ وَتَفْتَخِرُ بِرُؤْيَتِهِ وَبِهِ يَعْمُرُ اللّهُ بِلادَهُ وَبِكَرامَتِهِ يُكْرِمُ عِبادَهُ ، يُعْطيهِمْ اذا سَأَلُوا بِحَقِّهِ وَيَدْفَعُ عَنْهُمُ الْبَلايا بِرَحْمَتِهِ ، فَلَوْ عَلِمَ الْخَلْقُ ما مَحَلُّهُ عِنْدَ اللّهِ وَمَنْزِلَتُهُ لَدَيْهِ ما تَقَرَّبوا الَى اللّهِ تَعالى الّا بِتُرابِ قَدَمَيْهِ ]
خالصترين مردم
امام صادق عليه السلام در متن روايت باب محبّت مىفرمايد :
عاشق خالصترين و راستگوترين و وفادارترين و پاكترين و با صفاترين و مطيعترين مردم از نظر عمل و ذكر و ورد و نفس و جان است .
به هنگام مناجات عاشق ، خداوند بر ملائكهء وى مباهات مىكند و ملائكه به ديدن او افتخار مىنمايند و به سبب او بلاد را آباد و معمور مىدارد و به كرامت و حرمت آنان به ديگران حرمت مىگذارد ، دعاى بندگان را به عزّت آنان مستجاب مىنمايد و بلا را به رحمتش به سبب بزرگوارى آنان از مردم دفع مىنمايد ، اگر خلايق منزلت و قدر آنان را نزد خدا بدانند هرآينه تقرّب مىجويند به حضرت او به وسيلهء ايشان و خاك قدمشان را توتياى ديدهء خود كنند .