[ الْعارِفُ شَخْصُهُ مَعَ الْخَلْقِ وَقَلْبُهُ مَعَ اللّهِ تَعالى ، وَلَوْ سَها قَلْبُهُ عَنِ اللّهِ تَعالى طَرْفَةَ عَيْنٍ لَماتَ شَوْقاً الَيْهِ ، وَالْعارِفُ امينُ وَدائِعِ اللّهِ تَعالى وَكَنْزُ اسْرارِهِ وَمَعْدِنُ نُورِهِ وَدَليلُ رَحْمَتِهِ عَلى خَلْقِهِ وَمَطِيَّةُ عُلومِهِ وَميزانُ فَضْلِهِ وَعَدْلِهِ ]
عرفان و معرفت و عارف
از آنجا كه حضرت صادق عليه السلام حديث اوّل « مصباح الشريعة » را اختصاص به اوصاف عرفا دادهاند ، به ترجمهء متن روايت پرداخته و شما را براى يافتن خصوصيّات يك عارف حقيقى به مطالعهء حديث اول كتاب در جلد اول دعوت مىكنم .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
عارف معارف و آن كس كه قلبش بر اثر كوشش در راه علم دين و مجاهدت و رياضت نفسانى به نور شناخت حق و شؤونش منور شد ، جسمش در بين مردم ولى قلبش با خداست ، چيزى غير دوست نمىبيند و نمىخواهد و نمىگويد و اگر بر فرض لحظهاى از محبوب غفلت كند از شدت شوق او به وقت توجه به او قالب تهى مىكند ! !
اى راحت روح هر شكسته * بخشاى به لطف بر شكسته
بر جان من شكسته رحم آر * كاشكسته ترم ز هر شكسته
پيوسته ز غم شكسته بودم * اين لحظه شدم بتر شكسته