به كراهت آيند .
حزن در حقيقت مقامى است كه نتيجهء آن امن از قهر و غضب الهى و بشارت به رحمت و فيوضات معنوى است .
تفكّر در پشت سر ايمان واقعى و اعتقاد ثابت پيدا شده و نتيجهء تفكّر ، احساس فقر و احتياج و نيازمندى به درگاه او وسبب درخواست نجات و استخلاص از جناب اوست و هر شخص محزونى قهراً متفكّر است و هر متفكّرى عبرتآموزست .
براى هريك از اين دو دسته حالات مخصوص و معارف و علوم و روش و مشرب خاصىّ است .
احوالى كه اختصاص به صاحب حزن دارد عبارت است از :
1 - وصول به مرتبهء يقين .
2 - معاينهء ديدن احوال قيامت از سؤال و كتاب و حشر و نشر .
3 - آگاهى صاحب حزن از علّت است به معلول ، از حق است به مخلوق .
4 - / علم صاحب حزن گاهى عطائى است .
5 - مشرب محزون سوز و گداز و درد و نياز است .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 343
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٤٣