ما اگر به دستور قرآن مجيد و انبياى عظام و امامان گرامى عليهم السلام لحظات خود را همراه با مراقبه و محاسبه به سر بريم ، در فرداى قيامت يا جزء بىحسابان به حساب خواهيم آمد يا جزء خوشحسابان ، ورنه در ورطهء محشر دچار حساب شديد و يا سوء حساب خواهيم شد .
محاسبهء اعمال
اگر انسان باحساب زندگى كند ، يعنى در تمام امور و در كلّيهء شؤون و در هر قدمى كه برمىدارد و در هر سخنى كه مىخواهد بگويد و يا بشنود و خلاصه هركارى كه مىخواهد انجام دهد خدا و قيامت را در نظر داشته باشد و عمل و كارش را هماهنگ با خواستههاى حق و اوامر و نواهى انبيا و ائمه عليهم السلام انجام دهد ، در حقيقت در بهترين حال و عالىترين موقعيّت است .
محاسبه از والاترين منازل عرفانى و كار با قيمت اهل سير و سلوك است ، در اين زمينه مقدمهاى را از مقامات معنوى نقل مىكنم :
[ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ ]
« 1 » .
اى اهل ايمان ! از خدا پروا كنيد ؛ و هر كسى بايد با تأمل بنگرد كه براى فرداى خود چه چيزى پيش فرستاده است .
چگونه سر ز خجالت برآورم بر دوست * كه خدمتى به سزا برنيامد از دستم « 2 »
خداى بزرگ مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - حشر ( 59 ) : 18 .
( 2 ) - حافظ شيرازى .