[ وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ * فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ * يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ ]
« 1 » .
و هرگز گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شدند مردهاند ، بلكه زندهاند و نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند . * در حالى كه خدا به آنچه از بخشش و احسان خود به آنان عطا كرده شادمانند ، و براى كسانى كه از پى ايشانند و هنوز به آنان نپيوستهاند [ و سرانجام به شرف شهادت نايل مىشوند ] شادى مىكنند كه نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مىشوند . * [ شهيدان ] به نعمت و فضلى از سوى خدا و اين كه خدا پاداش مؤمنان را تباه نمىكند ، شادمان و مسرورند .
مضمون و محتواى آيات بالا تعميم دارد و شامل تمام شهداى راه حق است .
علّت نزول اين آيات را چنين نوشتهاند :
ابن مسعود از رسول الهى صلى الله عليه و آله نقل مىكند كه خداوند به ارواح شهيدان احد خطاب كرد و از آنها پرسيد : چه آرزويى داريد ؟ آنها گفتند : پروردگارا ! ما بالاتر از اين چه آرزويى مىتوانيم داشته باشيم كه غرق نعمتهاى جاويدان توايم و در سايهء عرشت مسكن داريم ، تنها تقاضاى ما اين است كه بار ديگر به جهان برگرديم و مجدداً در راه تو شهيد شويم ، خداوند فرمود : فرمان غيرقابل تغيير من است كه كسى به دنيا برنگردد ، عرض كردند : حالا كه چنين مىباشد تقاضاى ما اين است كه سلام ما را به پيامبر برسانى و به بازماندگانمان حال ما را بگويى و از وضع ما به آنها
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 169 - 171 .