[ اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ ]
« 1 » .
عدالت كنيد كه آن به پرهيزكارى نزديكتر است . و از خدا پروا كنيد ؛ زيرا خدا به آنچه انجام مىدهيد آگاه است .
تقوايى كه جدّاً باعث قبولى عمل و ارزش و اعتبار كار انسان در پيشگاه حضرت محبوب است :
[ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ]
« 2 » .
خدا فقط از پرهيزكاران مىپذيرد .
تقوايى كه باعث گشايش درِ بركات سماوات و ارض به سوى انسان است ، بركاتى كه تا يوم محشر و در بهشت آثارش ادامه داشته و در آنجا حالتى ابدى و جاودانه دارد :
[ وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ ]
« 3 » .
و اگر اهل شهرها و آبادىها ايمان مىآوردند و پرهيزكارى پيشه مىكردند ، يقيناً [ درهاىِ ] بركاتى از آسمان و زمين را بر آنان مىگشوديم .
تقوايى كه در وجود انسان همانند اسلحهاى كشنده و قوّت و قدرتى دفع كننده عليه شياطين و وساوس آنان است :
[ إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ
هامش
( 1 ) - مائده ( 5 ) : 8 .
( 2 ) - مائده ( 5 ) : 27 .
( 3 ) - اعراف ( 7 ) : 96 .