استقرار در برنامهها همه چيز براى آنان در حدّ نهايى ميسّر بود ، ولى نه در وقت بلا يك قدم از اجراى وظيفه بازماندند و نه در وقت استقرار به اندازهء يك ارزن آلوده به مكروه شدند چه رسد به حرام ، آن بزرگواران از تقواى الهى در حدّ نهايى برخوردار بودند و از تقواى شديد و عظيم خود براى جهانيان تا صبح قيامت روشنترين و بهترين درس را به يادگار گذاشته و در اين زمينه به تمام مردم تاريخ حجّت الهى را تمام كردند .
در اين جهت به روايتى مهم كه صدوق بزرگوار در « معانى الاخبار » نقل كرده توجه كنيد :
محمد بن ابى عمير مىگويد : نشنيدم و استفاده نكردم در طول معاشرتم از هشام بن حكم دربارهء عصمت امام كلامى بهتر از اين .
روزى از وى پرسيدم : امام معصوم است ؟ گفت : آرى ، گفتم : عصمت در امام چگونه شناخته مىشود ؟
گفت : تمام گناهان در چهار منبع است و پنجمى ندارد .
1 - حرص .
2 - حسد .
3 - غضب .
4 - شهوت .
اين چهار خصلت از وجود امام به طور كامل دور است و هيچ يك از اين چهار برنامه در امام نيست .
امّا تمام دنيا انگار زير نگين انگشتر اوست و وى خازن مسلمانان است در اين صورت به كدام عنصر و بر چه شيئى از اشيا حرص بورزد ؟
هرگز جايز نيست امام حسد بورزد كه حسد هميشه نسبت به ما فوق است
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 131
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٣١