كنند كه خداوند در قرآن مجيد فرموده :
پاداش چنين مردمى فقط و فقط با خداست .
[ الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ وَ كَفى بِاللَّهِ حَسِيباً ]
« 1 » .
[ آرى ، اين روش خداست دربارهء ] آنان كه همواره پيامهاى خدا را به مردم مىرسانند و از [ عظمت و مقام ] او مىترسند و از هيچ كس جز او واهمه ندارند و براى حسابرسى [ كار با ارزش اينان ] خدا كافى است .
تبليغ اولياى الهى
انسان بامعرفت با تمام وجود در مدار بندگى است و به خاطر معرفتش علاقهمند است كه با تبليغ دين مردم را با خدا آشنا كرده و آشتى دهد ، تبليغ را وظيفهء واجب خود دانسته و آن را از اهمّ عبادات به حساب مىآورد و در اين راه از مشكلات و مصائب نمىهراسد و از هيچ قدرتى به هنگام ابلاغ دين نمىترسد و گاهى تا سرحدّ شهادت در راه دوست به وقت تبليغ پيش مىرود و كشته شدن در اين راه را عطيّهء الهى مىداند .
ابوذر و ميثم ، رُشَيد و حُجر بن عدى ، معلّى بن خُنَيس و كميل ، سعيد بن جبير و حبيب نجار ، سيد جمال الدّين و شيخ فضل اللّه نورى ، سيد حسن مدرس و عبدالحسين واحدى و نوّاب صفوى و امثال اين بزرگواران - كه نامشان بر تارك تاريخ درخشش خاص دارد - در راه تبليغ دين جان خود را فداى دوست كردند و به هنگامى كه تبليغ مىكردند از احدى جز خدا واهمه نداشتند . شرح زندگى هر كدام
هامش
( 1 ) - احزاب ( 33 ) : 39 .