فقهاى عظام عقيده دارند اگر انسان به نماز مستحبى ايستاد و در آن هنگام مادر او را صدا زد لازم است پاسخ مادر را بدهد .
از امام باقر عليه السلام به سند معتبر روايت شده كه :
جريح عابدى بود در جامعهء بنىاسرائيل ، در صومعهاش مشغول عبادت بود ، مادرش به نزد وى آمد و او را طلبيد ، او جواب نداد ، مادر دوباره وى را خواست او پاسخ نداد ، بار سوم او را صدا زد و او از جواب خوددارى كرد ، مادر فرياد زد : از خداوند مىخواهم تو را از ياريش محروم كند !
چون روز ديگر شد زن زناكارى به كنار صومعه او آمد و در آنجا وضع حمل كرد و گفت : اين بچه از جريح است ، مردم گفتند : آه ! كسى كه ما را از زنا منع مىكرد خود آلوده به زنا شد ، امر شد وى را به دار زنند ، در اين وقت مادر آمد در حالى كه طپانچه به صورت خود مىزد ، جريح گفت : اى مادر ! آرام باش كه من از اثر نفرين تو به اين بلا مبتلا شدم ، مردم به او گفتند كه از كجا بدانيم راست مىگويى ؟ گفت :
طفل را بياوريد ؟ چون آوردند از خدا خواست طفل را به زبان بياورد ، آن كودك به قدرت الهى به سخن آمد و خود را از جريح نفى كرد ، چون از جريح ردّ افترا شد نجات پيدا كرد و سوگند خورد كه از خدمت به مادر لحظهاى درنگ نكند « 1 » .
مادرم روى مهت روح و روان است مرا * مهر تو قوّت تن قوّت جان است مرا
در دل انديشهء تو گنج نهان است مرا * يك نگاه تو به از هر دو جهان است مرا
فارغم با تو زهر خوب و بد اى پاك سرشت * زير پاى تو نهادست خدا باغ بهشت
مهرت اى ماه به من نفخهء جان مىبخشد * سخنانت به روان تاب و توان مىبخشد
راى پير تو به من بخت جوان مىبخشد * آنچه دل مىطلبد لطف تو آن مىبخشد
هامش
( 1 ) - قصص الأنبياء ، راوندى : 177 ، باب 9 ، حديث 207 ؛ بحار الأنوار : 71 / 75 ، باب 2 ، حديث 69 .