است ، چرا در خودت نيست ؟ و از آنچه ديگران را منع مىكنى چرا خودت به آن آلودهاى ؟
و در مرحلهء دوم در دادگاه قيامت به او مىگويند : چرا مردم را به خوبىها خواندى ولى خودت از آنها دور بودى ؟ و چرا مردم را از بدىها نهى كردى ولى خودت به آنها آلوده بودى ؟
چنان كه در قرآن مجيد در مقام سرزنش اين دورافتادگان از وادى حقيقت فرموده :
آيا مردم را امر به خوبى مىكنيد و خود را فراموش مىنماييد ؟
حضرت عزت به اين گونه افراد مىفرمايد :
اى خاينان بدكار واى خيانتكاران ضايع روزگار ! از بندگانم طلب مىكنيد آنچه به خود كردهايد ؟ يعنى به نفس خود خيانت كردهايد و خود را فريب دادهايد ، مىخواهيد آنان را نيز فريب دهيد و از براى تحصيل حاجات خود ارخاى عنان به ايشان مىكنيد و مىخواهيد كه ايشان را نيز از راه به در ببريد ؟ !
در روايت آمده :
ابوثعلبه از رسول اسلام صلى الله عليه و آله از معناى اين آيه پرسيد :
[ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ ]
« 1 » .
اى اهل ايمان ! مراقبِ [ ايمان و ارزشهاى معنوىِ ] خود باشيد ؛ اگر شما هدايت يافتيد ، گمراهى كسى كه گمراه شده به شما زيانى نمىرساند .
حضرت در پاسخ او فرمود :
مردم را امر به معروف كن و از محرّمات گناهان بازدار و بر پيشآمدها و مكاره
هامش
( 1 ) - مائده ( 5 ) : 105 .