[ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ]
« 1 » .
كسانى كه [ چون على بن أبىطالب عليه السلام ] اموالشان را در شب و روز و پنهان و آشكار انفاق مىكنند ، براى آنان نزد پروردگارشان پاداشى شايسته و مناسب است ؛ و نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مىشوند .
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود :
هركس كه مىخواهد آدم را در علمش و نوح را در فهمش و يحيى بن زكريا را در زهدش و موسى را در شجاعت و دليريش بنگرد ، پس بايد به على نظر كند « 2 » .
امام مجتبى عليه السلام يك روز پس از درگذشت آن حضرت در بين مردم حاضر شد و فرمود :
ديروز مردى از ميان شما رفت كه در علم و دانش در سابقين نظير نداشت و در عمل و كوشش در آيندگان نمونه نخواهد داشت ، پيامبر او را براى جنگ با دشمنان مىفرستاد ، در حالى كه جبرييل در طرف راستش و ميكاييل در طرف چپ او حركت مىكردند ، او از جبهه برنمىگشت تا پيروزى را نصيب اسلام مىنمود « 3 » .
علم امام على عليه السلام
آن جناب در دانش و بينش پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله ، يگانهء دستگاه با عظمت خلقت بود ، دانشى كه از جانب حق به او عطا شده بود هم چون درياى بىساحل بود ، خطبهء اوّل « نهج البلاغة » در توحيد و جهانبينى نشانهاى از علم بىنظير او
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 274 .
( 2 ) - كشف اليقين : 52 ؛ كشف الغمة : 1 / 113 ؛ بحار الأنوار : 39 / 38 ، باب 73 ، حديث 10 .
( 3 ) - الارشاد : 2 / 7 ؛ كشف الغمة : 1 / 533 ؛ بحار الأنوار : 40 / 87 ، باب 91 .