نسبت به دنيايى كه نردبان آخرت نيست قلبت را به زهد و بىرغبتى آراسته و آن چنان دنيا را مبغوض تو قرار داده ، فقرا و نيازمندان و محتاجان و آنان را كه دستشان از به دست آوردن دنياى زياد كوتاه است محبوب تو قرار داده ، تا جائىكه دل نورانيت به داشتن چنان پيروانى كه دنبال حرام نيستند و هم چون خود تو زاهدند خوشحال و قلب آنان نيز از داشتن چون تو امامى خشنود است .
يا على ! خوشا به حال آنان كه عاشق تواند و با تو برخوردى صادقانه و راستين دارند و واى به حال كسانى كه دشمن تواند و آنان را با تو برخوردى غير صادقانه است ، عاشقانت برادران دينى تواند و در همنشينى با تو در بهشت ، دشمنانت در قيامت در جايگاه دروغگويانند و اهل عذاب « 1 » .
زاهدترين انسان تاريخ پس از پيامبر
حضرت على عليه السلام با اين كه دستش از مال دنيا تهى نبود و در امر فلاحت و تجارت سرآمد مردم روزگار مىنمود و مدتى كه رهبرى جامعه را به عهده داشت خزانهء مملكتش انباشته از درهم و دينار بود ، در عين حال از نظر پوشاك و خوراك ، روزگارش را در كمال سادگى و بىرغبتى به لذايذ جسمى مىگذراند و آنچه از فضل حضرت دوست نصيبش مىشد پس از قناعت كردن به ضرورى زندگى با دوست معامله مىكرد .
پيراهن امام على عليه السلام
عبداللّه بن ابى هذيل مىگويد :
هامش
( 1 ) - كشف الغمة : 1 / 162 ؛ كشف اليقين : 85 ؛ بحار الأنوار : 40 / 330 ، باب 98 ، حديث 13 .