و جمهورى خلق و . . . چقدر فرق است كه به تجربه و حقيقت ثابت و مسلم شده ، قوانين الهى و حكومت خدايى باعث رشد و كمال مردم و وسيلهساز سعادت دنيا و آخرت و زمينهساز رسيدن مردم به وصال خداست و حكومتهاى بشرى و قوانين مادى باعث انحطاط مردم و وسيلهساز شقاوت دنيا و آخرت و زمينهساز دورشدن مردم از تمام واقعيتها و حقايق الهى و انسانى است .
اين خلافت از خدا در ميان مردم و حكومت براساس قانون الهى تنها مخصوص داود نبوده كه از آدم تا خاتم به دلالت آيات قرآن و از خاتم نبوت تا خاتم ولايت و از ختم ولايت تا به امروز و از امروز تا قيامت برعهدهء همهء انبيا و ائمه عليهم السلام و فقهاى جامع الشرايط بوده و هست و خواهد بود .
حكومت ابراهيم و ذريهء او
[ وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ]
« 1 » .
و [ ياد كنيد ] هنگامى كه ابراهيم را پروردگارش به امورى [ دشوار و سخت ] آزمايش كرد ، پس او همه را به طور كامل به انجام رسانيد ، پروردگارش [ به خاطر شايستگى ولياقت او ] فرمود : من تو را براى همهء مردم پيشوا و امام قرار دادم . ابراهيم گفت : و از دودمانم [ نيز پيشوايانى برگزين ] . [ پروردگار ] فرمود : پيمان من [ كه امامت و پيشوايى است ] به ستمكاران نمىرسد .
آرى ، ابراهيم و فرزندان صالحش كه انبياى خدا و پيامبر اسلام و امامان شيعه عليهم السلام هستند با تمام وجود به قوانين الهى عمل كردند و از طريق عمل به رشد
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 124 .