گذاشتيم ، سپس شما بعد از [ غايب شدن ] او گوساله را معبود خود گرفتيد ، در حالى كه [ به سبب اين كار بسيار زشت ] ستمكار بوديد . * سپس بعد از آن [ كار زشت ] از [ گناه ] شما درگذشتيم ، تا سپاسگزارى كنيد .
عنايت كنيد كه خداوند مهربان از چنان گناه سنگينى از گناهكاران بنى اسرائيل ، پس از تنبّه و بيدارى و توبه از زشتى عمل گذشت كرد و آنان را بخشيد ، بر ما بندگان لازم و فرض است كه از حضرت دوست متابعت كرده و از خطاى برادران و آشنايان و هر كس به ما آزار دهد به خاطر خدا گذشت كنيم و طرف خود را ببخشيم .
[ وَ لَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذا فَشِلْتُمْ وَ تَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَ عَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما أَراكُمْ ما تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيا وَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَ لَقَدْ عَفا عَنْكُمْ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ]
« 1 » .
و يقيناً خدا وعدهاش را [ در جنگ احد ] براى شما تحقّق داد ، آن گاه كه دشمنان را به فرمان او تا مرز ريشهكن شدنشان مىكشتيد ، تا زمانى كه سست شديد و در كارِ [ جنگ و غنيمت و حفظ سنگرى كه محل رخنهء دشمن بود ] به نزاع و ستيز برخاستيد ، و پس از آن كه [ در شروع جنگ ] آنچه را از پيروزى و غنيمت دوست داشتيد ، به شما نشان داد [ از فرمان پيامبر در رابطهء با حفظ سنگر ] سر پيچى كرديد ، برخى از شما دنيا را مىخواست و برخى از شما خواهان آخرت بود ، سپس براى آن كه شما را امتحان كند از [ پيروزى بر ] آنان بازداشت و از شما درگذشت ؛ و خدا بر مؤمنان داراى فضل است .
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 152 .