هدف و مواد رسالت در قرآن
به فرمودهء شارح « نهج البلاغة » آيهء 157 سورهء مباركهء اعراف هدف و مواد رسالت را بيان مىكند كه دقت در آن مواد و اهداف هر صاحب عقل و انصافى را به اين نتيجه روشن مىرساند كه نياز به انبيا و اوليا يك نياز زير بنايى و ضرورى و طبيعى و عقلى است و انكار اين نياز مساوى با انكار نياز انسان به آب و هوا و نور است .
[ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ]
« 1 » .
همان كسانى كه از اين رسول و پيامبر « ناخوانده درس » كه او را نزد خود [ با همهء نشانهها و اوصافش ] در تورات وانجيل نگاشته مىيابند ، پيروى مىكنند ؛ پيامبرى كه آنان را به كارهاى شايسته فرمان مىدهد ، و از اعمال زشت بازمىدارد ، و پاكيزهها را بر آنان حلال مىنمايد ، و ناپاكها را بر آنان حرام مىكند ، و بارهاى تكاليف سنگين و زنجيرهها [ ىِ جهل ، بىخبرى و بدعت را ] كه بر دوش عقل وجان آنان است برمىدارد ؛ پس كسانى كه به او ايمان آوردند و او را [ در برابر دشمنان ] حمايت كردند و ياريش دادند و از نورى كه بر او نازل شده پيروى نمودند ، فقط آنان رستگارانند .
هامش
( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 157 .