و فرمانبر او خواهيم شد و به دايرهء با عظمت بندگى و به ميدان پر منفعت عبوديت قدم گذاشته و مجذوب و شيداى آن كمال مطلق خواهيم شد كه تواضع در برابر حق جز فانى شدن در عظمت او و در تمام امور بنده و مطيع و فرمانبر او بودن ، معناى ديگر ندارد .
تنها به اين كه بگويم به وجود او معتقدم و او را دوست دارم تواضع حاصل نمىشود ، تواضع حقيقى در برابر حضرت او معرفت واقعى به او و پيروى از دستورهاى اوست .
عبادت و عبوديت معنايى جز اين ندارد ، عبد يعنى آشناى با مولا و مطيع و سر به فرمان ارباب .
آنان كه ادعاى خدا دوستى و خدا اعتقادى دارند ، ولى عامل به قرآن و دستورهاى حضرت دوست كه از جانب انبيا و ائمه و اوليا اعلام شده نيستند متكبّرند و خداى عزيز متكبران را دوست ندارد .
تواضع ، روزنهء سعادت دنيا و آخرت و عامل دور شدن آتش عذاب از انسان و نزديك كنندهء بهشت برين به آدمى است .
تواضع ، باعث آراسته شدن انسان به حسنات و دور ماندن آدمى از سيّئات و بدىها و پستىهاست .
تواضع ، خورشيد جان و حيات روان و چشمه جاودان و روح بخش به انسان و كامل كنندهء آدم در راه خداوند منّان است .
تواضع ، مقدمهء معرفت ، علاج كسالت ، دور كنندهء شقاوت ، آورندهء سعادت و آراسته كنندهء انسان به كرامت است .
تواضع ، ريشهء حقايق ، چراغ قلب صادق ، اميد دل شايق ، راهگشاى عاشق ، كوبندهء منافق و جلب كنندهء خشنودى خالق است .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 295
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٩٥