[ التَّواضُعُ اصْلُ كُلِّ شَرَفٍ نَفيسٍ وَمَرْتَبَةٍ رَفيقَةٍ وَلَوْ كانَ لِلتَّواضُعِ لُغَةٌ يَفْهَمُهَا الْخَلقُ لَنَطَقَ عَنْ حَقائِقِ ما فى مَخْفِيّاتِ الْعَواقِبِ ]
حقيقت تواضع و فروتنى
در اين فصل وجود مقدس حضرت صادق عليه السلام به مسئلهء بسيار مهم و سودبخش تواضع و فروتنى توجه مىدهند ، مسألهاى كه ريشهء هر شرف نفيس و در پيشگاه حضرت حق داراى مرتبهاى بس بلند و رفيع است ، اين صفت نيكو كه عامل سعادت دنيا و آخرت است اگر زبان داشت هر آينه تمام مردم را از فوايد عظيمه و منافع كثيرهء خود خبر مىداد كه اى مردم ! من در وجود هر كس باشم باعث جلب خشنودى حق و استكمال نفس و رشد انسان در همه امورم و به خاطر من است كه عاقبت خوشى در دنيا و آخرت نصيب مردم مىشود !
تواضع و فروتنى يك حالت عالى و روحى و روانى است كه از بركت معرفت انسان به حقّ و به خود و به خلق و به دنيا به دست مىآيد .
آرى ، وقتى به اين حقيقت آشنا شويم كه وجود مقدس حضرت حق خالق كل شىء و ربّ عالم و روزى بخش تمام موجودات و حافظ همه هستى و بصير خبير به تمام امور و سميع به تمام اصوات و قادر بر هر چيز است ، بدون شك در برابر عظمت و هيبت و جلال و كمال او به تواضع برخاسته و از بركت آن تواضع مطيع