[ وَلا تَوْبَةَ لِلْحاسِدِ لِانَّهُ مُصِرٌّ عَلَيْهِ مُعْتَقِدٌ بِهِ ، مَطْبوعٌ فيهِ يَبْدُو بِلا مُعارِضٍ لَهُ وَلا سَبَبٍ . وَالطَّبْعُ لا يَتَغَيَّرُ عَنِ الْاصْلِ وَانْ عُولِجَ ]
توبهء حسود
حسود براثر اصرارش به حسد و اعتقادش به اين حالت ابليسى و اين كه بر اثر تداوم دادن به اين رذيلت ، جبلى و طبيعت او شده ، وايمانى كه معارض آن باشد كسب و تغيير اين وضع براى او مشكل است و اگر در مقام علاج برآيد گاهى ريشه كن نمىشود ، اكثراً موفق به توبه نمىگردد .
البته اگر عشق توبه داشته باشد مىتواند توبه كند ولى حركت دراين مسير براى او كارى طاقت فرسا و سخت است ، ولى در عين سختى و مشقتش نبايد از رحمت حضرت حق نااميد بود كه نوميدى از رحمت عين كفر است .
اين كه حضرت مىفرمايند : براى حسود توبه نيست معنايش نفى كلّى مسئله نيست ، بلكه به اين معناست كه اين گناه آنقدر بزرگ و عظيم و سنگين است كه به دست آوردن توفيق توبه نسبت به اين گناه كار مشكل و سختى است .
حسد در قرآن
قرآن مجيد به شدت تمام مردم را از حسد نهى مىكند و مىفرمايد :