در رابطهء با مردم مسلمان و رفت و آمد با آنان و معاشرت و مخالطت با ايشان به روايات مهمى برمىخوريم كه نشان دهندهء اين معناست كه اسلام آيين رابطه و محبت و عشق و صفا و صميميت و دوستى و معاشرت است .
معاشرت در كلام امام صادق عليه السلام
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
در نماز جماعت در صف مسلمانان در مساجد شركت كنيد ، براى مردم همسايه خوبى باشيد ، در محاكم براى اداى شهادت به عدالت شركت نماييد ، در تشييع جنازه حاضر شويد ، مردم براى زندگى شما لازمند و از شما كسى نيست كه تا زنده است از مردم بىنياز باشد ، وجود مردم براى يكديگر لازم است .
معاوية بن وهب مىگويد : به حضرت صادق عليه السلام عرض كردم : ما در ميان خود و هم مذهبيان و با مردم ديگرى كه با ما معاشرت دارند چگونه رفتار كنيم ؟ حضرت فرمود : امانت آنان را بپردازيد ، به سود و زيانشان گواهى به حق دهيد ، بيمارانشان را عيادت كنيد و بر جنازهء مردههاشان حاضر گرديد « 1 » .
راوى مىگويد :
نزد حضرت صادق آمدم اطاق از حاضران پر بود ، از اهل خراسان و شام و ديگر شهرها ، من براى نشستن جايى نيافتم ، امام صادق عليه السلام كه تكيه داده بود روى پا نشست و فرمود :
اى شيعه آل محمد ! راستش اين است كه از ما نيست كسى كه هنگام خشم خوددار نباشد و با دوست خود خوش صحبتى نكند و با هم خُلق خود خوش
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 635 ، باب ما يجب من المعاشرة ، حديث 2 ؛ وسائل الشيعة : 12 / 5 ، باب 1 ، حديث 15495 .