خلقى نكند و با كسى كه با او رفيق است رفاقت نكند و هم جوار او هم جوار خود نباشد و خوشمزگى نكند با كسى كه با او خوشمزگى كند ، اى شيعه آل محمد ! تقوا پيشه كنيد « و لا حول ولا قوة الّا باللّه » « 1 » .
امام صادق عليه السلام فرمود :
صداقت و دوستى در ميان نباشد جز با شرايطش و هر كه داراى همهء آن شروط يا برخى از آنهاست او را اهل صداقت دان و هر كس هيچ كدام از آنها را ندارد او را به صداقت نسبت مده ،
اول اين كه : نهان و عيانش براى تو يكى باشد ،
دوم اين كه : آراستگى تو را آراستگى خودش داند و زشتى تو را زشتى خودش شمارد ،
سوم اين كه : وقتى به جاه و مالى رسيد دست از تو بر ندارد ،
چهارم اين كه : از آنچه بتواند از تو دريغ ننمايد ،
پنجم كه همه اين شرايط را لازم دارد اين است كه : هنگام بيچارگى و نكبت تو را وا ننهد « 2 » .
معاشران ناباب
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
هرگاه اميرالمؤمنين عليه السلام به منبر مىرفت مىفرمود : براى مرد مسلمان شايسته است كه از برادرى و رفاقت با سه كس بپرهيزد :
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 637 ، باب حسن المعاشرة ، حديث 2 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 639 ، باب من يجب مصادقته ومصاحبته ، حديث 6 ؛ وسائل الشيعة : 12 / 25 ، باب 13 ، حديث 15549 .