آرى ، انبيا به همهء انسانها درس خويشتندارى و خوددارى از گناه و صبر و استقامت مىدهند . كه هر كس در برابر حوادث خود را از آلوده شدن به گناه و سازش با دشمن و تن دادن به ظلم حفظ كند و براى خدا صبر و پايدارى نمايد عاقبتش همانند انبيا به خير و خوشى و سلامت و سعادت خواهد رسيد .
چون يوسف شناخته شد ، برادران از كردهء قديم خود سخت به وحشت افتادند ولى ناگهان يوسف عزيز به آنان خطاب كرد :
[ لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ]
« 1 » .
گفت : امروز هيچ ملامت و سرزنشى بر شما نيست ، خدا شما را مىآمرزد و او مهربانترين مهربانان است .
اين است درسى كه انبيا به انسان مىدهند ، درس گذشت و عفو ، درس اغماض و چشم پوشى از هم كيشان و هم نوعان اشتباه كار و خطاكردار ، تا زندگى با يك ديگر ظرف محبت و صفا و صميمت و وفا باشد .
صبر ايوب
قرآن مجيد دربارهء ايّوب مىفرمايد :
[ إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ ]
« 2 » .
بىترديد ما او را شكيبا يافتيم . چه نيكو بندهاى ! يقيناً بسيار رجوع كننده به سوى ما بود .
ايوب كه به تمام مصايب مبتلا شد ، خويشتن را حفظ كرد و سر سوزنى از خط با
هامش
( 1 ) - يوسف ( 12 ) : 92 .
( 2 ) - ص ( 38 ) : 44 .