[ لايَتَمَكَّنُ الشَّيْطانُ بِالْوَسْوَسَةِ مِنَ الْعَبْدِ إلّاوَقَدْ اعْرَضَ عَنْ ذِكْرِاللّهِ وَاسْتَهانَ بِأمْرِه وَسَكَنَ إلى نَهْيِهِ وَنَسِىَ إطّلاعَهُ عَلى سِرِّهِ ]
وسوسه و وسوسهگران
اين فصل وجود مقدس حضرت صادق عليه السلام مسئله وسوسه را يكى از بدترين امراض قلبى دانسته و راه علاج قطعى آن را بيان مىفرمايد .
وسوسه ، حالتى است كه براى بريدن انسان از حق و اخلاق حميده و اعمال پسنديده ، به وسيله شياطين انسى و جنّى متوجه انسان مىگردد و در حقيقت يك نوع تبليغ است كه از طرف دشمنان خدا به انسان القا مىشود ، تا نور هدايت و ولايت انبيا و ائمه عليهم السلام از حيات آدمى گرفته شود و انسان ، عبد ذليل شيطان گشته براى خدمت به او در هر زمينهاى حاضر و آماده باشد .
وسوسه به دو صورت عملى و قولى هم چون شعلهاى سوزان در راه خرمن انسانيت قرار مىگيرد و وسوسهگر هدفى جز تيشه زدن به ريشه آدمى ندارد .
به طور دائم در جوامع انسانى ، به خصوص جوامع مذهبى ، هر زمانى كه اسلام مىرفت تمام قلوب را مسخّر كند وسوسهگر زياد بوده ، تا جايى كه مىتوان گفت :
درصد وسوسهگران هميشه بيش از وسوسهشدگان بوده است !
وسوسه كه از طرف دشمنان حق و دوستان نادان و بىخبران از حقيقت