و عرش اللّه اكبر و جان هستى توست با كمال قدرت بگير كه اگر خانهء دل خراب شود ، بنيان سلامت اعضا و جوارح خراب شده .
قلب را كه محل معارف و چراغ پر فروغ الهى است ، از آلوده شدن به گناه و تيرگى حفظ كن كه اگر درب گناه به روى اعضا و جوارح باز باشد ، نور ايمان در قلب خاموش مىشود و مرتبه و منزلت تو در پيشگاه مقدس حضرت ربّ الأرباب پست مىگردد و در قيامت ، جز حسرت و ندامت محصولى بر نخواهى داشت و به سبب بازبودن درِ گناه به روى اعضا و جوارح ، مرغ ملكوتى حيا از قفس وجود پر كشيده و تو را براى افتادن به چاه هر گناهى ، آماده مىسازد ! !
چه بدبخت انسانى كه از حالت الهى ورع بىنصيب است و چه زبون و بيچاره آن نفس و جانى كه از نور ورع بىبهره است ، بىورع همانند حصار و قلعهايست كه در ندارد و از هر ديوارش روزنى براى ورود شياطين باز است .
بياييد با سوز دل و كمال اخلاص به بارگاه مقدس حضرت ذوالجلال بناليم ، و از آن منبع فيض بخواهيم كه از فضل و رحمتش ما را به فضيلت ورع آراسته فرمايد ، تا از اين رهگذر به سعادت ابدى نايل آمده و از شقاوت و پستى و به خصوص از عذاب فردا و رنج امروز ، در امان بمانيم .
به قول الهى آن عارف معارف الهيه :
چه خوش است يكشب بكشى هوا را * به خلوص خواهى زخدا خدا را
به حضور خوانى ورقى زقرآن * فكنى در آتش كتب ريا را
شود آن كه گاهى بدهند راهى * به حضور شاهى چو من گدا را
طلبم رفيقى كه دهد بشارت * به وصال يارى دل مبتلا را
مگر آشنايى ز ره عنايت * بخرد به خارى گل باغ ما را
فلكا شكستى دل عاشقان را * به چه روى بستى كمر جفا را