[ أغْلِقْ أبْوابَ جَوارِحِكَ عَمّا يَرْجِعُ ضَرَرُهُ إلى قَلْبِكَ وَيَذْهَبُ بِوَجاهَتِكَ عِنْدَ اللّهِ تَعالى وَيُعَقِّبُ الْحَسْرَةَ وَالنَّدامَةَ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَالْحَياءَ عَمّا اجْتَرَحْتَ مِنَ السَّيِّئاتِ ]
حقيقت ورع
از مهمترين و سودمندترين مسائل عالى اخلاقى و فضايل انسانى كه مورّث راحت دنيا و آخرت و ضامن حفظ دين شخص و مولّد امنيّت باطن و سازندهء سعادت دنيا و آخرت است مسئلهء با عظمت ورع مىباشد .
ورع ، يعنى پارسايى و پاكدامنى و قدرتى كه به توفيق حضرتِ حق از تكرار اجتناب از گناه و عصيان و خطا و اشتباه و دورى از محرمات در نفس پديد مىآيد و آدمى در سايهء اين قدرت الهى با سرعتى غير قابل تصور به سوى كمالات و فضايل حركت كرده و به مقام قرب جانان مىرسد ، لذت وصال معشوق را در نقطهء قرب ، با كام جان مىچشد .
چون ابر رحمت ، ورع بر آسمان حيات جامعه سايه افكند ، شياطين و دشمنان درونى و برونى به ذلت و خوارى دچار مىشوند و جامعه از بسيارى از فتنهها و عوامل بدبختى آسوده مىگردد و خانهء ظلم به نفس و ظلم به خلق و ظلم به مقررات الهى ، از بيخ ويران مىگردد .
بدون ورع ، اميد داشتن به رحمت حق عين بىانصافى و با نداشتن اين سرمايهء