با زينت و آرايش خود فريب مىدهد « كسانى را كه از معرفت و ايمان برخوردار نيستند » و سپس زيان مىرساند ، آن گاه با شتاب و سرعت مىگذرد .
خداوند سبحان راضى نشد كه دنيا را پاداش دوستان و كيفر دشمنانش قرار دهد .
اهل دنيا ، مانند كاروانى هستند كه در بين فرود آمدن ، ناگاه جلودارشان بانگ مىزند كه ، پس كوچ مىكنند .
إنَّ الدُّنْيا وَالْاخِرَةَ عَدُوّانِ مُتَفاوِتانِ وَسَبيلانِ مُخْتَلِفانِ فَمَنْ أحَبَّ الدُّنْيا وَتَوَلّاها أبْغَضَ الْآخِرَةَ وَعاداها وَهُما بِمَنْزِلَةِ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَماشٍ بَيْنَهُما كُلَّما قَرُبَ مِنْ واحِدٍ بَعُدَ مِنَ الْآخَرِ وَهُما بَعْدُ ضَرَّتانِ « 1 » .
دنيا و آخرت دو دشمن ناجور و دو راه جداى از همند ، راه بهشت و راه دوزخ ، پس كسىكه دنيا را دوست داشت و به آن دل بست ، آخرت را دشمن داشته و از دست مىدهد ، اين دنيا و آخرت همانند مشرق و مغرب هستند كه رونده بين آن دو به هر كدام نزديك شود از ديگرى دور مىگردد .
با اين اختلافى كه بين اينگونه دنيا و آخرت هست ، مانند دو زن مىمانند كه داراى يك شوهر باشند ، هيچ وقت با هم سر سازگارى ندارند .
كسىكه به حلال دنيا ازحرامش قناعت كند و از شب و روزش در جهت عبادت و خدمت به خلق بهرهگيرد ، دنيايى پر ارزش نصيبش شده و عاقبت اين گونه دنيادارى ، آخرتى خوش و سعادتى ابدى و جاودانى است .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغة : حكمت 103 ؛ غرر الحكم : 140 ، حديث 2476 ؛ بحار الأنوار : 70 / 129 ، باب 122 ، حديث 134 .