تسبيح حقتعالى به سعهء وجودى او من جميع الجهات است ، لذا تسبيحش عين حمد و ثنا است .
و نيز براى آن كه ساجد - كه همهء ذوات وجودات را بجز وجود حقتعالى نفى كرد - مستشعر آن شود كه هر چه مىبيند حق سبحان قائم مقام اوست و او است ظاهر به نفس .
أَيَكُونُ لِغَيْرِكَ مِنَ الظُّهُورِ ما لَيْسَ لَكَ حَتّى يَكُونَ هُوَ الْمُظْهِرَ لَكَ مَتى غِبْتَ حَتّى تَحْتاجَ إلى دَليلٍ يَدُلُّ عَلَيْكَ « 1 » .
آيا براى غير تو ظهورى هست كه براى تو نباشد ، تا ظهور آن غير سبب ظهور تو باشد ؟ ! كِى پنهان بودهاى تا نيازمند به دليلى باشى كه بر تو دلالت كند .
[ هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ ]
« 2 » .
اوست اول و آخر و ظاهر و باطن .
پس خداى را به اين موهبت عظمى ثنا گويد :
هر دمش با من دلسوخته لطفى دگر است * اين گدا بين كه چه شايسته انعام افتاد « 3 »
سجده و ترك خويشتن
امام خمينى رحمه الله در سرّ وضع سجده مىگويد :
سجده نزد اصحاب عرفان و ارباب قلوب ، ترك خويشتن و چشم بستن از ما
هامش
( 1 ) - قسمتى از دعاى عرفه حضرت سيدالشهداء عليه السلام .
( 2 ) - حديد ( 57 ) : 3 .
( 3 ) - حافظ .