زلف : غيبت هويت كه كسى را بدان راه نيست .
موى : ظاهر هويت .
گيسو : طريق طلب به عالم هويت .
تاب زلف : كتمان اسرار الهى را گويند .
خم زلف : معضلات و مشكلات اسرار الهى را گويند .
رخ : مظهر حسن خدايى و تجليات محض نيز گويند .
خط : جناب كبريايى را گويند .
خط سبز : عالم برزخ را گويند .
خال : مركز دور را گويند .
خال سياه : عالم غيب را گويند .
چشم : صفت بصيرت الهى بر جميع احوال از خير و شر .
لب : كلام را گويند .
لب لعل : بطون كلام .
سرّ : صفت مشيت الهى .
فرق : صفت حيات الهى .
روى : مرآت تجليات .
چهره : تجليات كه سالك بر كيفيت آن مطلع شود .
سلسله : اعتصام خلايق به حضرت الهيت به طريق عموم .
سينه : صفت علم الهيت .
دست : صفت قدرت .
ساعد : صفت قوت .
انگشت : صفت احاطت .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحه 374
پدیدآورندگان: شيخ حسين انصاريان
ص۳۷۴