باشد به اهتمام تمام و متأسف از مفارقت .
كلبهء احزان : وقت حزن .
حزن : حالتى كه بعد از مفارقت در دل پديد آيد .
غمكده : مقام مستورى .
ميدان : مقام شهود .
چوگان : تقدير امور به طريق جبر .
گوى : مقهورى سالك .
تظلّم : استعانت و استعاذت بردن است به حضرت الهى از شيطان و نفس ، يا از تقصير خود .
ناله : مناجات .
فرياد : ذكر جهرى .
آه : علامت جمال عشق كه زبان از بيان آن قاصر است و علامت كمال عاشق كه زبان و بيان از شرح آن عاجز است .
فغان : ظاهر كردن احوال درون .
رنج : وجود امرى بر خلاف ارادت دل .
مردن : راندگى از حضرت حق .
راحت : وجود امر موافق با دل .
افتادگى : ظهور حالات الهى و ربوبيت و عدم قدرت .
بيهوشى : مقام طمس كه محو صفات شود .
ديوانگى : ظفر و استيلاى احكام عشق بر صفات عاشق در اعمال .
مدهوشى : استهلاك ظاهر و باطن در عشق .
بندگى : مقام تكليف .
عرفان اسلامى ( شرح مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة المنسوب للإمام الصادق ع) (فارسى) — صفحة 377
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٧٧