مىبايد با حالات و صفاتى كه مناسب و ملائم با زندگى آخرت باشد خود را متصف كند .
و اين جهت در اين مرحله لازم و بايستنى است و سالك مىبايد به اختيار اين حالات و صفات را با مقدمات و برنامههايى كه ذكر شد در نفس خود تحصيل كند ، تا پيش از رسيدن به عالم آخرت خارجى در امتداد همين زندگى ظاهرى ، موت اختيارى از عالم ماده و توفيق وصول به عالم آخرت ماوراى ماده و بلكه شرف وصول به مقام بالاى لقاء اللّه را داشته باشد .
[ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً ]
« 1 » .
پس كسى كه ديدار [ پاداش و مقام قرب ] پروردگارش را اميد دارد ، پس بايد كارى شايسته انجام دهد و هيچ كس را در پرستش پروردگارش شريك نكند .
[ يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيهِ ]
« 2 » .
اى انسان ! يقيناً تو با كوشش و تلاشى سخت به سوى پروردگارت در حركتى ، پس او را [ در حالى كه مقام فرمانروايى مطلق و حكومت بر همه چيز ويژهء اوست و هيچ حكومتى در برابرش وجود ندارد ، ] ديدار مىكنى .
[ وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ * الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ ]
« 3 » .
از صبر و نماز [ براى حل مشكلات خود و پاك ماندن از آلودگىها و رسيدن به
هامش
( 1 ) - كهف ( 18 ) : 110 .
( 2 ) - انشقاق ( 84 ) : 6 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) : 45 - 46 .