و در سورهء مباركه فجر مىفرمايد :
[ كَلَّا بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ * وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ * وَ تَأْكُلُونَ التُّراثَ أَكْلًا لَمًّا * وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا * كَلَّا إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا * وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا * وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى * يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي * فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ ]
« 1 » .
شما يتيم را نوازش نمىكنيد و به اطعام بيچارگان كسى را ترغيب نمىنماييد و مال موروث را تماماً مىخوريد و سخت فريفته دنيا هستيد ، هرگز چنين نيست كه دنيا طلبان مىانگارند ، چون روزى كه زمين در هم متلاشى شود و امر خدا و صفوف فرشتگان به محشر درآيند و در آن روز جهنم را بياورند آدمى متذكر كارهاى خود خواهد شد ولى چه سود ، او مىگويد : اى كاش براى زندگى ابدى خود كار خيرى انجام مىدادم و در آن روز هيچ كس را مانند او عذاب نمىكنند .
و در سورهء مدّثر مىفرمايد :
[ فِي جَنَّاتٍ يَتَساءَلُونَ * عَنِ الْمُجْرِمِينَ * ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ * قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ * وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ]
« 2 » .
كه در بهشتها از يكديگر مىپرسند * از روز و حال گنهكاران ، * [ به آنان رو كرده ] مىگويند : چه چيز شما را به دوزخ وارد كرد ؟ * مىگويند : ما از نمازگزاران نبوديم * و به تهيدستان و نيازمندان طعام نمىداديم .
هامش
( 1 ) - فجر ( 89 ) : 17 - 25 .
( 2 ) - مدثر ( 74 ) : 40 - 44 .