در خبر است كه :
دو زن روزهدار در عهد رسول خدا صلى الله عليه و آله ، بر اثر گرسنگى و تشنگى موجب تلف اجازه افطار خواستند حضرت قدحى نزد آنان فرستاد و دستور استفراغ داد ، يكى از آنان خون و گوشت تازه استفراغ كرد در حدى كه نصف قدح را گرفت و آن ديگر هم همانطور در حدى كه قدح پر شد ، مردم تعجب كردند حضرت فرمودند : اينان از آنچه خدا حلال كرده بود « خوردن ، آشاميدن ، سر زير آب بردن و . . . » روزه بودند و به آنچه حضرت حق حرام فرموده بود افطار كردند ، يكى از آن كه پيش ديگرى نشست و از مردم غيبت كرد ، يعنى از گوشت مردم خورد .
صدوق به اسنادش از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نقل مىكند :
مَنِ اغْتابَ مُسْلِما بَطَلَ صَوْمُهُ وَنَقَضَ وُضُوءُهُ فَإنْ ماتَ وَهُوَ كَذلِكَ ماتَ وَهُوَ مُسْتَحِلٌّ لِما حَرَّمَ اللّهُ « 1 » .
هر كس از مسلمانى غيبت كند روزهاش باطل و وضويش شكسته شده و اگر به اين حال بميرد حلال شمارنده حرام خدا مرده .
سوم : حفظ گوش از شنيدن برنامههاى حرام است و شنيدن برنامه حرام كه عبارت از شنيدن دروغ در حق مسلمان ، تهمت و افترا در حق مؤمن و غيبت مردم است و همچنين شنيدن موسيقى و آواز زنان ، به اندازهاى از نظر ديانت مقدسه گناهش سنگين است كه هم ترازوى با خوردن حرام شمرده شده :
[ سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ ]
« 2 » .
آنان فوقالعاده شِنواى دروغاند [ با آن كه مىدانند دروغ است و ] بسيار خورندهء مال حرام .
هامش
( 1 ) - ثواب الأعمال : 284 ؛ محجة البيضاء : 2 / 133 ، باب اسرار الصيام .
( 2 ) - مائده ( 5 ) : 42 .