گرسنگى و تشنگى نبرده .
كسى كه از خصوصيات و امتيازات معنوى رمضان بهرهمند شود ، جداً براى خود سپرى جهت حفظ از آفات دنيا و عذاب آخرت ساخته است .
ماه رمضان ماه عظيمى است كه خداوند مهربان آن ماه و عمل در آن را به خود نسبت داده ، پس متصل به معنويت و حقيقت اين ماه ، متصل به حضرت اوست .
هيچ عملى از اعمال به اندازهء ماه رمضان رنگ خالص خدايى ندارد ، چرا كه اولًا يك عمل درونى و پنهانى است و انسان مجبور نيست كسى را از اين عمل درونى خبر كند و كسى هم قدرت تشخيص اين را ندارد كه بفهمد انسان در اين عمل هست يا نه ، ثانياً روزه در تمام جهاتش بر محور ترك است ، ترك خوردن ، آشاميدن ، فضول در كلام ، ترك شهوت و . . . يعنى داراى صفات سلبى است و از اين جهت روزهدار ، مزين به رنگ و صبغه الهى است .
آثار روزه
آثار معنوى روزه كه در قلب و عقل و جان و نفس تجلى مىكند و منافعش در دنيا و آخرت ظاهر مىگردد ، قابل مقايسه با آثارى كه به جسم مىبخشد نيست .
روزه براى جسم آثار نيكى دارد ، بسيارى از آلام و رنجها و ناراحتىها را كه معلول خوردن و آشاميدن مداوم و معلول رسوبات غذايى در معده و ازدياد چربى و عوره و ناراحتىهاى ديگر و به خصوص چاقى بيش از اندازه است مداوا مىكند ، ولى اين منافع عالى با منافع معنوى آن كه براى انسان در دنيا ايجاد نظم و تربيت و وقار و كرامت و در آخرت ايجاد سعادت ابدى و خشنودى حضرت سرمدى مىكند قابل قياس نيست .
قرآن مجيد روزه را به خاطر منافع فوق العادهاى كه براى انسان دارد ، حكمى