را روزه مىگرفتند ؛ زيرا طاقت اين معنى را نداشتند كه يكباره از ماه رمضان قطع رابطه كنند .
حقيقت ماه رمضان
ماه رمضان ، ماه رحمت ، ماه بركت ، ماه كرامت ، ماه مغفرت ، ماه توبه ، ماه آمرزش ، ماه آموزش ، ماه پرورش ، ماه تربيت و ماه پيراسته شدن از رذائل و آراسته شدن به فضائل است .
در بين دوازده ماه قمرى ، تنها ماهى كه قرآن مجيد از آن ياد مىكند ، ماه مبارك رمضان است و اين يادآورى از ماه رمضان دلالت بر عظمت آن دارد و اگر كسى بتواند با ماه رمضان به آن معنايى كه قرآن فرموده پيوند برقرار كند ، خود را به خير دنيا و آخرت آراسته كرده است .
[ شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ ]
« 1 » .
[ اين است ] ماه رمضان كه قرآن در آن نازل شده ، قرآنى كه سراسرش هدايتگر مردم است و داراى دلايلى روشن و آشكار از هدايت مىباشد و مايهء جدايى [ حق از باطل ] است .
ماه رمضان بنابر آيهء شريفه ماه قرآن ، ماه هدايت ، ماه بازشناخت حق از باطل است .
اگر كسى در اين ماه دلش به نور قرآن منور نگردد و جانش به هدايت قرآن ، آراسته نشود و عقلش قدرت تشخيص حق از باطل پيدا نكند ، از اين ماه بهرهاى جز
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 185 .