مىخواهد كه از او بخواهند و آنچه نزد اوست از او خواهش كنند .
عَنْ أبى جَعْفَرٍ عليه السلام قالَ : لاوَاللّهِ يُلِحُّ عَبْدٌ عَلىَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ إلّااسْتَجابَ اللّهُ لَهُ « 1 » .
امام باقر عليه السلام فرمود : به خدا سوگند هيچ بندهاى به درگاه خداى عزوجل اصرار نورزد جز اين كه خداوند دعايش را مستجاب فرمايد .
ذكر حاجات در دعا
وجود مقدس حضرت حق ، به تمام غيب و شهود و آنچه گذشته و آنچه هست و آنچه خواهد گذشت به تمام جهات آگاه و عالم است و حاجات مشروعه بنده و آنچه را عبد مىخواهد براى حضرت او آشكار است ، ولى او علاقه دارد كه عبد به وقت دعا حاجاتش را به زبان بياورد .
عَنْ أبى عَبْدِاللّه عليه السلام : إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وَتَعالى يَعْلَمُ ما يُريدُ الْعَبْدُ إذا دَعاهُ وَلكِنَّهُ يُحِبُّ أنْ تَبُثَّ إلَيْهِ الْحَوائِجُ فَإذا دَعَوْتَ فَسَمِّ حاجَتَكَ وَفى حَديثٍ آخَرَ قالَ : قالَ : إنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ يَعْلَمُ حاجَتَكَ وَما تُريدُ وَلكِنْ يُحِبُّ أنْ تَبُثَّ إلَيْهِ الْحَوائِجَ « 2 » .
امام صادق عليه السلام فرمود : خداوند تبارك و تعالى مىداند كه بندهاش بوقت دعا چه مىخواهد ، ولى دوست دارد كه حاجتها به درگاهش گفته شود ، پس هرگاه به دعا برخاستى حاجتت را بگو و در روايت ديگرى آمده : خداوند حاجت و خواستهات را آگاه است ، ولى دوست دارد حاجات خود را به درگاهش بازگو كنى .
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 475 ، باب الإلحاح فى الدعاء ، حديث 5 ؛ وسائل الشيعة : 7 / 58 ، باب 20 ، حديث 8716 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 476 ، باب تسمية الحاجة فى الدعاء ، حديث 1 ؛ وسائل الشيعة : 7 / 33 ، باب 5 ، حديث 8636 و 8637 .